Homilieën

Als wij vandaag nog de naam van Jezus aanroepen, dan is dat omdat wij geloven dat Hij degene is die de diepe, fundamentele honger kan stillen die leeft in het hart van alle mensen.

De broeders die mij overtuigden om karmeliet te worden, hadden een gemiddelde leeftijd van 85 jaar. En ik was overtuigd door hun vreugde en eenvoud. De vitaliteit in hun ogen.

Een herder is nog iets meer. Hij is iemand die met gezag de grens trekt tussen goed en kwaad, die mensen ervan weerhoudt om domme dingen te doen. Hij is iemand die zegt: ‘Dat is heilig. Dat moet je respecteren.’ En vooral, hij helpt mensen thuiskomen in de onvoorwaardelijke liefde van onze God en Vader.

Maria kan dan wel bij u zijn, het is aan u om haar te erkénnen als uw geestelijke ‘Moeder’, die u brengt naar het hart van uw bestaan, naar het leven ‘in’ haar Zoon.

Jezus vertrouwt de voortzetting van zijn eigen zending toe aan zijn leerlingen, en dat zijn wij vandaag.

Zo worden ook vandaag wellicht veel wonderen niet verricht, omdat er ergens niet gewild wordt dat ze verricht worden.

Jezus was niet tevreden met de lichamelijke genezing, Hij heeft altijd de hele mens op het oog. Ook het hart moet genezen worden.

Als God slaapt is Hij met ons begaan. Hij vraagt: geloof je niet dat Ik er ben?

Geloven is vragen om open geademd te worden en dat je zelf Gods aarde wordt, waar zijn liefde, respect, herbergzaamheid, verzoening en vrede opbloeien in je hart, in je woorden, je manier van doen.

In Jezus wordt opnieuw duidelijk dat God en mens elkaar nodig hebben tot zegen van elkaar en heel de schepping.

Hij is nù het ware Lam Gods. In Hem mogen mensen definitieve redding ervaren. In zijn geofferd leven werd zichtbaar dat God zijn mensen niet in de steek laat.

Jezus voelde zich altijd gedragen door de zachte tederheid van zijn Vader en de stuwende kracht van de H. Geest. En in alles wat Hij zei en deed, werd die unieke liefdes-verbondenheid zichtbaar.