Homilie Pater Lukas Martens 9 augustus 2026 : 19de zondag door het Jaar

Waar is God? 

Bosbranden, hitte en droogte, oorlogen die escaleren, toenemend geweld onder mensen, het kan ons uitnodigen om uit te roepen: ‘Heer, red ons, wij vergaan’. De lezingen van vandaag brengen ons bij de vraag: maar wie is God dan? Waar is zijn almacht? Altijd weer mogen wij ons beeld dat we hebben over God bijstellen. De Schriftlezingen nodigen ons daartoe uit. Laten we ze eens hernemen. 

Elia 

De profeet Elia was een man vol vurige ijver voor zijn God en voor het verbond. Koningin Izebel heeft met haar 400 Baälprofeten een nieuwe godsdienst ingang doen vinden onder het volk. Elia heeft de indruk dat hij alleen nog is overgebleven als gelovige van de Ware God. Op zijn woord werd de hemel gesloten zodat er gedurende drie jaar geen regen viel. Hij zal uiteindelijk koning Achab laten weten dat het opnieuw zal regenen. Dus, alleen de God van Israël is de God die regen geeft en vruchtbaarheid, en niet Baäl. Met het offer op de berg Karmel en het vermoorden van alle Baälprofeten, schijnt Elia een enorme overwinning behaald te hebben. Maar koningin Izebel is woedend. Hij moet vluchten voor zijn leven. Hij is uitgeput. Een engel geeft hem brood en water voor zijn tocht naar de Horeb. Daar gebeurt iets heel bijzonder. God openbaart zich niet in het schrikbarende, geweldige, maar in het suizen van een zachte bries. Nee, God is niet de God van geweld en machtsvertoon. Hij is diegene die tot rust brengt, mensen weer op adem laat komen, teder, barmhartig, vol liefde en trouw, zoals Mozes God heeft mogen leren kennen op diezelfde berg.  

Paulus 

Paulus, eens ook een geweldenaar, vol ijver voor zijn godsdienst. Toen hij al een hele tijd zijn zending als apostel had beleefd, moet vaststellen dat zijn volksgenoten niet tot geloof in Jezus komen. Is het nu gedaan met het verbond van God met dit uitverkoren volk? Is God ontrouw aan zijn beloften? Nee. In het 9de hoofdstuk van zijn brief aan de christenen van Rome zal hij het uitleggen. Nee, God blijft trouw. Hij sluit allen op in ongehoorzaamheid om allen in te sluiten in zijn ontferming. O onpeilbare rijkdom van Gods wijsheid en kennis. God wil allen redden. We zullen het de komende weken nog horen. 

Petrus 

Petrus, nog een geweldenaar. Impulsief, spontaan, oprecht enthousiast, haantje de voorste, maar even zwak en broos, zonder dat hij dit goed beseft. Hij is het die uitroept: Zelfs al moet ik met U sterven, nooit zal ik U verloochenen. De leerlingen zitten in de storm. Daar zijn ze wel een beetje mee vertrouwd. Maar dat ze daar nog een spook zien, nee, dat doet hen schreeuwen van angst. De zachte stem van hun Meester stelt hen gerust. En Petrus in zijn overmoed is bereid om naar Jezus toe te gaan te voet over het water. En het lukt, tot hij teveel kijkt naar de hevige wind en de golven, zodat hij zinkt en uitroept: Heer, red mij. En Jezus redt hem maar niet zonder deze woorden: kleingelovige, waarom heb je getwijfeld. Dit is een mooie passage in de Jezusfilm ‘The Chosen’. Waar Jezus met Petrus terug in de boot stapt en Petrus hevig blijft wenen aan het hart van zijn Meester. De storm in zijn hart komt maar langzaam tot stilte. Ook na zijn verloochening zal Petrus tranen wenen van berouw. Het is als een kindje dat hevig schreit als het komt uit de moederschoot. Een nieuwe geboorte. 

Ons beeld van God bijgesteld 

Ons beeld van God moet af en toe doorheen die ervaring. De ervaring van Elia die bekent: ik ben niet beter dan mijn vaderen en God leert kennen in een zachte bries. De ervaring van Paulus die vraagt: Heer, wie zijt Gij. En zich dan als een kind door anderen moet laten leiden tot bij Ananias. De ervaring van Petrus: men wordt alleen maar een rots door de kennis van eigen zwakheid en de ervaring van de tederheid, de barmhartigheid, de trouw van onze Heer. 

Eucharistie: Ik ben met u. 

In elke Eucharistie bidden of zingen wij het Kyrie: Heer, red mij, Heer ontferm U over ons. Toon ons, Heer, uw barmhartigheid, en schenk ons uw heil. In elke Eucharistie komt de Heer naar ons toe over het stormachtige water van onze wereld en zegt: Weest gerust, Ik ben het, vreest niet. Laten we de Heer in deze viering onthalen in de boot van ons leven opdat de stormen bedaren en wij onze geloofstocht verder kunnen zetten.