Homilie Pater Lukas Martens 28 juni 2026 : 13de zondag door het Jaar

Hem meer liefhebben dan … 

Misschien hebben sommigen onder u bij het luisteren naar het evangelie de bedenking gemaakt: is Jezus hier niet wat te streng als Hij vraagt dat we ouders en kinderen niet meer mogen liefhebben dan Hem? Is dat niet een beetje pretentieus van Jezus? Is er dan concurrentie tussen het liefhebben van mensen en het liefhebben van Jezus? Misschien moeten we daarop antwoorden: ja en neen. Is het niet zo dat Jezus alles te boven gaat. Hij is onze Verlosser. Niemand heeft zoveel voor ons gedaan dan Hij. Hij is de goede Herder, zonder Hem zijn we verloren. Hij is al onze liefde en onze dankbaarheid waardig. Daarom komen we ook Eucharistie vieren, om dankbaar te gedenken wat Hij voor ons deed. Maar er is ook een menselijke kant aan onze verhouding met Jezus. Want dank zij Hem kunnen we onze familieleden met meer tederheid en in waarheid beminnen. 

Context: christenvervolging 

Maar we kunnen deze woorden van Jezus ook begrijpen in hun concrete context. Die context is de christenvervolging tijdens de eerste eeuwen van onze jaarrekening. In die situatie moesten mensen die tot geloof gekomen waren kiezen tussen Jezus en hun familie. Er ontstond niet zelden een breuk. Trouwens dit gebeurt ook op vandaag in vele landen waar het regime het christendom helemaal niet genegen is. Het is trouwens niet zonder reden dat Jezus direct na te spreken over ouders en kinderen, het heeft over de noodzaak om zijn kruis op te nemen en Hem te volgen. En ook hier weer kunnen we kijken naar de context van toen. De Romeinen wilden de mensen afschrikken door al wie zich tegen het regime verzette, aan een kruis te hangen. Soms konden de inwoners van Palestina langs de weg tientallen gekruisigde mensen zien hangen. Dat behoorde tot het straatbeeld van toen. 

Het kruis dragen 

Maar het dragen van het kruis kunnen we ook meer geestelijk opvatten. Zijn kruis opnemen kan dan zijn: verdragen, doorstaan alles wat onze plannen, onze verwachtingen, doorkruist. Ach, moet dat er nu ook nog bijkomen, zeggen we dan. Dat aanvaarden en verder doen, vraagt vertrouwen dat ons lijden, als we daarmee Jezus willen volgen, verlossende waarde krijgt, ten goede komt aan anderen. Zoals dit was met het kruis dat Jezus gedragen heeft. Het ligt een beetje in de lijn van wat Jezus verder zegt: wie zijn leven verliest omwille van mij zal het vinden. Eigenlijk hebben wij als christenen ons leven al verloren, prijsgegeven aan de Heer, want dat is de betekenis van het doopsel waarover Paulus spreekt: we willen niet meer leven voor onszelf, maar voor de Heer. Onze oude mens hebben we laten verdrinken om op te staan voor een nieuw leven dat alleen met God te maken heeft. Helemaal in zijn dienst. Uit dankbaarheid voor wat Hij eerst voor ons gedaan heeft. 

Gastvrijheid 

Om te eindigen nog iets over de gastvrijheid die de vrouw in Sunem aan Elisa heeft aangeboden. Gastvrijheid staat in het Oosten hoog aangeschreven, maar deze vrouw is gastvrij omdat zij in Elisa een man Gods erkent. Misschien heeft de beproeving van haar onvruchtbaarheid daarmee te maken. In dezelfde zin was de gastvrijheid in de eerste eeuwen van het christendom cruciaal. Het feit dat het christelijk geloof zich in de eerste eeuwen zo snel heeft kunnen verspreiden was te danken aan de rondtrekkende predikers. ‘Ga en maak alle volkeren tot mijn leerlingen’, heeft Jezus gezegd. En we begrijpen dat deze mensen voor hun levensonderhoud helemaal aangewezen waren op de gastvrijheid van de toenmalige huisgemeenten. Het gebeurde allemaal aan huis. Die huiskerken werden levende getuigenissen waarvan de mensen konden zeggen: zie eens hoe zij elkaar liefhebben. 

Zo waren christenen heel erg aangewezen op elkaar. Jezus maakt het concreet in het evangelie: het opnemen van een profeet, het opnemen van een deugdzaam mens, het te drinken geven van een beker koud water aan iemand die leerling is van Jezus. Toen kon het ook zo warm zijn als op onze dagen.  

Eucharistie 

In de Eucharistie is het Jezus die ons gastvrijheid aanbiedt. Hij is de Gastheer, Hij biedt Zichzelf aan ons aan als voedsel voor onderweg. Als wij Hem straks ontvangen in de communie, zullen wij Hem dan op onze beurt een gastvrij onthaal bieden? Zullen we hem niet alleen een zolderkamertje aanbieden, maar de beste plaats van ons huis, van ons hart? Wat zullen we Hem aanbieden? Moge Maria ons helpen om haar Zoon een goede ontvangst aan te bieden. Gezegend die komt in de naam van de Heer. Hemel en aarde zijn vol van uw heerlijkheid. Waaraan heb ik het te danken dat de Heer naar mij toekomt.