Skip to content
Homilie

Homilie Pater Paul De Bois 24 mei 2026 : Hoogfeest van Pinksteren

Het Pinksterfeest nodigt ons allemaal uit om weer de vurige vlam op onze hoofden te voelen.

Homilie Pater Paul De Bois 24 mei 2026 : Hoogfeest van Pinksteren

+
De paastijd, is de periode waarin we kijken naar de dood en de verrijzenis van Jezus. Een periode die  haar hoogtepunt vindt in het Pinksterfeest. Dit hoogfeest herinnert ons aan de uitstorting van de Geest over de apostelen en de andere leerlingen, die in het cenakel in gebed verenigd zijn met de Maagd Maria. Op die dag begon de geschiedenis van de christelijke heiligheid, omdat de Heilige Geest de bron van heiligheid is. 

Door het Doopsel zijn wij namelijk allemaal geroepen om deel te nemen aan het Goddelijk leven van Christus. En door het vormsel om getuigen van Christus te worden in de wereld. “De Heilige Geest verspreidt overal heiligheid in het heilige en trouwe volk van God”.  Zoals het Tweede Vaticaans Concilie zegt, “het heeft God behaagd de mensen geenszins afzonderlijk, zonder enig onderling verband, te heiligen en te redden, maar hen tot een volk te verenigen dat Hem naar waarheid zou erkennen en in heiligheid zou dienen”. 

Sinds die eerste Pinksterdag en tot het einde der tijden, wordt deze heiligheid, waarvan Christus de volheid is, aan iedereen gegeven die zich openstelt voor de werking van de Heilige Geest. Het is de Geest die ons de volle vreugde doet ervaren. De Heilige Geest die in ons komt, overwint dorheid, opent het hart voor de hoop, stimuleert en bevordert de innerlijke volwassenwording van onze relatie met God en de naaste. Dat zegt de heilige Paulus tot ons: “de vrucht van de Geest is liefde, vreugde, vrede, geduld, vriendelijkheid, goedheid, trouw, zachtheid, ingetogenheid” (Gal. 5, 22). Dat doet de Heilige Geest allemaal in ons. Vandaag vieren wij deze rijkdom die de Vader ons geeft. 

Wanneer Jezus de Heilige Geest belooft, omschrijft Hij die als “een andere Helper” (Joh. 14, 16), wat betekent: Voorspreker, Bemiddelaar, Pleitbezorger met andere woorden: Hij die ons verdedigt, aan onze zijde staat op de weg van het leven en in de strijd voor het goede en tegen het kwaad. Jezus zegt “een andere Helper” omdat de eerste Hijzelf is, mensgeworden om ons te bevrijden van de slavernij van de zonde. 

Deze woorden zouden ons als muziek in de oren moeten klinken: een Helper die voor altijd bij ons zal zijn. Maar is dat ook zo? 

In onze tijd zijn we bijna allemaal begaan met de gedachte dat je jezelf moet redden. Je bent geslaagd in het leven als je geen hulp nodig hebt. “Ik heb alles onder controle” hoor ik mensen zeggen. Het klinkt geruststellend dat we alles onder controle hebben, maar we weten dat er achter die façade veel onzekerheid schuilgaat. 

Jezus belooft ons een vriend die altijd bij ons zal blijven: de heilige Geest. Zijn leerlingen moeten zonder Jezus verder. Hij is verrezen. Hij is opgestegen naar de Vader. Maar zij zijn in de wereld. Ze hebben de opdracht gekregen van de Heer om zijn zending voort te zetten. Maar hoe? Ze staan voor een onmogelijke taak, lijkt het. Op dit Pinksterfeest vieren we dat zij een Helper hebben gekregen, een vriend waar ze altijd op aan kunnen, de Heilige Geest. 

We mogen de vriendschap van de Heilige Geest ook op een heel bijzonder concrete manier zien. In de handoplegging. Want aan ieder van ons zijn als gelovigen bij onze doop en bij ons vormsel en eventueel bij de priesterwijding de handen opgelegd. 

Die handoplegging is heel concreet teken dat we in geloof de Heilige Geest zelf hebben ontvangen. Hij rust op ons eigen hoofd. Hij woont in ons die Helper die altijd bij ons is. Concreter teken kan er niet zijn. 

Juist de handoplegging herinnert ons eraan dat de heilige Geest nooit ver weg is. Hij bevestigt dat God ons nooit loslaat. Door de handoplegging zijn we aangesloten op het grote vriendschapsnetwerk van de Heilige Geest. Groter dan Facebook want de Heilige Geest verbindt ons ook met de gelovigen van alle voorgaande eeuwen, met de heiligen in de hemel. 

Het Pinksterfeest nodigt ons allemaal uit om weer de vurige vlam op onze hoofden te voelen. Het is de liefde van God die ons aanvuurt als zijn kinderen. Het is Jezus Christus zelf die ons in de arm neemt om zijn zending in deze wereld vol blijdschap en verwachting voort te zetten.