Skip to content
Homilie

Homilie Pater Lukas Martens 1 november 2026 : Hoogfeest van Allerheiligen

Heiligheid is altijd iets dat wij ontvangen van God, in deemoed en bescheidenheid.

Homilie Pater Lukas Martens 1 november 2026 : Hoogfeest van Allerheiligen

Kinderen Gods – volgelingen van het Lam

Vandaag wil ik jullie aanspreken als ‘geliefde kinderen van God’ en als ‘beste volgelingen van het Lam’. Deze twee aansprekingen vatten de lezingen van vandaag samen. Als gelovigen zijn wij helemaal gelijk aan andere mensen en toch staan we een stuk anders in het leven, denk ik. Is het niet zo dat gelovige mensen verder kunnen kijken dan alleen dit kortstondige, broze leven dat wij leiden? Verder kijken en uitzien naar een beter hemels Vaderland, waar wij volop deelhebben aan een goddelijk leven, aan een liefde die verbindt, aan een kennis die alle begrip te boven gaat, aan een goedheid, een schoonheid die ons verrukt. Wat niet wil zeggen dat een gelovig mens in situaties van lijden, van schrijnend onrecht, van kwaad dat zich uitbreidt, niet kan vragen: maar waar is God nu in dit alles?

Het kwaad overwonnen

Maar midden de beproeving is er ook vertroosting. Zo mocht Johannes op het eiland Patmos zijn medechristenen bemoedigen in hun situatie van vervolging. Hij mocht hen namens God dit te kennen geven: jullie treden in het spoor van het Lam, van de lijdende Dienstknecht. Verdrukt, verpletterd en schijnbaar overwonnen als jullie zijn, zal God toch de machten van het kwaad overwinnen doorheen de kleinen en de zwakken, doorheen mensen die zoals Jezus lammeren tussen wolven zijn.  

De liefde van de Vader

Maar de kern van ons gelovig zijn is zeker dat we kinderen van God worden genoemd en het ook zijn. En dat is heel wat. Het gaat om de grote liefde die de Vader ons betoond heeft, in schepping, verlossing en heiligmaking. In alle omstandigheden mogen wij die liefde onthalen. Er is niets dat ons van die liefde kan scheiden. Ook niet als wij onszelf veroordelen of lijden onder het gevoel tekort te schieten of niet goed genoeg te zijn. Ergens hebben we weet van die liefde, diep in onszelf, maar we durven er niet spontaan op vertrouwen. We zitten allemaal met een zekere argwaan tegenover die liefde. Te mooi om waar te zijn. En toch. Iedereen van ons draagt in zich een diep verlangen naar die liefde. En als we die liefde durven vertrouwen komen we in contact met een goddelijke intimiteit die alles en iedereen doordringt, maar die in dat alles wel onzichtbaar en ongrijpbaar blijft. 

Zaligheden

De Liefde van God, de liefde van de Vader maakt ons arm van geest, maakt ons zachtmoedig, barmhartig, ze zuivert ons hart, ze maakt ons tot vredestichters, midden een wereld die daar niet moet van weten. 

Heiligen, geen supermensen

Gelovig zijn is verder kunnen kijken, hebben we gezegd. En het is goed dat wij vandaag kijken naar de heiligen, als naar mensen die zich door de liefde van de Vader hebben laten dragen, laten bezielen, laten bemoedigen. Want heiligen zijn geen supermensen. Het waren mensen die nog fouten en gebreken hadden, maar die open waren voor God en voor hun medemensen. Zij hebben zich door Gods liefde laten raken, laten leiden, om zo die liefde uit te stralen naar anderen en God wederliefde te schenken. Heiligheid is altijd iets dat wij ontvangen van God, in deemoed en bescheidenheid. 

Midden de wereld

Dus mogen we ons bemoedigd weten, om midden een wereld waar het griezelt, waar het spookt, waar het kwaad welig tiert, mensen te zijn die zich doorheen zwakheid en pijn toch openhouden voor de liefde van de Vader, want we zijn kinderen van God en volgelingen van het Lam. Opdat we dat steeds meer zouden worden, wil Jezus zelf tot ons komen in deze Eucharistie. Zijn Geest zal ons heilig maken. 

De heiligen aanwezig in de Eucharistie

Ik eindig met de aanwezigheid van de heiligen in de Eucharistie. Er zijn twee momenten waar wij ons bijzonder met hen verbonden mogen weten. Het eerste is het Sanctus, het heilig, heilig, heilig, dat de heiligen zonder ophouden zingen in de hemel. En het tweede moment is de communie. Als Jezus tot ons komt, komt Hij niet alleen. Alle heiligen komen mee, ook onze naamheiligen, de heiligen met wie we een zekere affiniteit hebben, en ook onze geliefden die ons zijn voorgegaan. We kunnen daarbij denken aan ouders die een kindje verloren hebben en dat kindje ook met Jezus in de communie mogen ontmoeten. Kom dan, Heer Jezus, met al uw heiligen.