Homilie Pater Paul De Bois 11 oktober 2026 : 28ste zondag door het

Ik las deze week: Clouseau geeft in 2027 twee concerten in het koning Boudewijnstadion. Ze zijn uitverkocht … er is er dus een derde bijgekomen. Elk concert is goed voor 50.000 mensen. Tijdens mijn legerdienst mocht ik als ‘padre’ met de cadetten naar de Night of the Proms in het Antwerpse Sportpaleis… we waren met zo’n 13.000 mensen daar. De sfeer: vrolijk, uitgelaten, gewoon prettig. Af en toe moet een mens de teugels ook eens onbekommerd kunnen loslaten en gewoon genieten. 

Er wordt vandaag in de lezingen van de liturgie feest gevierd. De profeet Jesaja gebruikt het beeld van het feest om ons iets te zeggen over het eeuwig leven en de Nieuwe Schepping van de eindtijd. 

Jezus in zijn discussies met de farizeeën gebruikt het beeld van het bruiloftsmaal om er op te wijzen dat elke mens uitgenodigd is voor dat feest van de eindtijd. Hij koppelt er een duidelijke voorwaarde aan: voor een feestmaal ben je passend gekleed. Je kent het wel van op de uitnodigingen: kledij ‘casual’ of ‘avondkledij’. 

Er wordt ons vandaag verteld over het “Rijk der Hemelen”. Jesaja ziet in een visioen dat Rijk der hemelen als een groot feest in de eindtijd.  
Bij de evangelist Matteüs valt Rijk der Hemelen samen met Gods Rijk … En dat Rijk Gods is niet alleen iets voor de eindtijd. Het is niet enkel het hemelse feest. Het Rijk Gods is er al, hier en nu. 

Je kan bij Matteüs trouwens meerdere parabels lezen over dat Rijk Gods. 

Jezus maakt gebruik van dat beeld om de aandacht van zijn leerlingen te trekken naar het feest van het Rijk Gods, dat een koninklijk feest is dat alle mensen uitnodigt om er aan te deelnemen. Dit feest is een wereldwijd verbond van volkeren die verbroederen, en het is een feest voor alle volkeren die met liefde, verzoening en vrede leven. Het feest van het Rijk Gods is een feest waar iedereen welkom is, en het begint nu al, voor wie er tijd voor maakt en voor wie het gepaste kleed draagt. 

Bij het huwelijk van de koningszoon uit de parabel die Jezus vandaag vertelt loopt het allemaal niet zoals verwacht: de mensen die uitgenodigd zijn komen niet. Ze hebben andere dingen te doen. Het resultaat: een kwade koning, een moordpartij én de opdracht aan de dienaars: “ga naar de kruispunten der wegen en nodigt wie ge er maar vindt uit voor de bruiloft”. Dat is een toch wat aparte wending in het gebeuren. 

De genodigden die niet komen, die niet ingaan op de uitnodiging, staan symbool voor mensen die blijven steken in de dagdagelijkse drukdoenerij: soms zijn we zo sterk bezig met  onze eigen dingen, onze eigen gedachten, dromen en verlangens dat we Gods uitnodiging niet eens horen of voelen, laat staan er gevolg aan geven. 

Dat opgesloten zitten in ons eigen wereldje moeten we beetje bij beetje durven doorbreken. Anders lopen we het gevaar “er zo maar bij te zitten” in het Rijk Gods. Zonder de gepaste kledij. 

En weet je wat die gepaste kledij is waarnaar in de parabel wordt verwezen? Paulus vertelt het je in zijn brief aan de Efesiërs: “Bekleedt je met de nieuwe mens”. Of anders gezegd: we moeten ons met Christus bekleden. (Romeinen 13, 14) 

Je bekleden met Christus betekent voor Johannes van het Kruis dat je in je leven kan komen tot een innige vereniging met God, in een liefdesrelatie met Hem. Tijdens zijn leven en ook de eeuwen daarna heeft hij heel veel mensen geholpen om hun leven met Christus te verbinden. 

Het belangrijkste is daarom om te midden van alle verleidingen, en alle zorgen en beslommeringen in ons leven steeds voor ogen te houden waar onze prioriteit moet zijn: we zijn mensen die door God gekend zijn en uitgenodigd zijn tot een groots feest van liefde die geen einde zal kennen. 

Jezus besluit zijn verhaal met de uitspraak dat velen geroepen, maar weinigen uitverkoren zijn. Velen worden uitgenodigd om mee te werken aan Gods Koninkrijk van liefde en vrede, maar weinigen gaan in op die uitnodiging. 

Ik kan er niet de ogen voor sluiten dat heel wat wereldleiders de ogen sluiten voor de wereld als een plek waar elke mens  waardig kan leven.  Ik zie  wereldwijd mensen die meer en meer een levenshouding aannemen die gebouwd is op egoïsme, minachting, corruptie, oorlog, volkenmoord, en persoonlijk gewin. 
Ik stel me grote vragen wanneer amerikaanse politiek beslist om in december met ‘livestream’ de doodstraf voor een vuurpeleton uit te zenden op televisie. Ik versta dat mensen gealarmeerd zijn door besparingen die er zitten aan te komen … ik versta jongeren die hun ongenoegen uiten op besparingen in onderwijs, verouderde schoolgebouwen … maar dat dit gepaard gaat met straatgevechten, vernieling en plundering … door tieners; een steeds grimmiger sfeer bij protesten overal in Europa … ik zwijg maar over de oorlogen die momenteel aan de gang zijn. Dit staat toch wel heel ver van het visioen van Jesaja. 

Toch beluisteren we tegen die achtergrond de profeet Jesaja en de parabels van Jezus. Het is goed dat de liturgie, dat de Schriftlezingen ons oproepen “te worden wat we zijn” het lichaam van Christus. 
Ook vandaag is er Jezus’ uitnodiging om ons met Hem te voeden. Door te communie te gaan vieren we onze eenheid met Christus en door Hem onze verbondenheid met alle gelovigen die samen de Kerk vormen. 

Goede vrienden, we gaan, wanneer we eucharistie vieren te communie. Laten we dat niet zomaar doen, maar in het bewustzijn dat we ons verbinden met Christus. Hij is degene op wie wij hoopten, naar wie we uitzien. Hij is voor ons de weg naar vriendschap met God. Alleen wanneer we hier en nu proberen te leven in een heel intense verbondenheid met Jezus, zullen we de moed en de kracht vinden om te luisteren naar de H.Geest en het goede te doen. 

Beetje bij beetje zullen we dan met de psalm van de tussenzang merken dat “Het huis van de Heer (Gods liefde) onze woning zal zijn voor alle komende tijden”.