Homilie Pater Piet Hoornaert 23 augustus 2026 : 21ste zondag door het Jaar

OPENINGSWOORD 

Wanneer Jezus met zijn leerlingen rondreist 
in de streek van Caesarea van Filippus, 
wil Hij weten wie Hij volgens hen is. 
Geen eenvoudige vraag, 
want hoe kan je een vriend het best typeren? 
Toch slaagt Petrus erin om een antwoord te geven 
dat niet blijft steken in eenvoudige clichés. 
Hij zegt namelijk : 'Jezus u bent de Christus, 
de Zoon van de levende God'. 

Petrus heeft duidelijk de tijd genomen 
om écht naar Jezus te luisteren 
en om Hem te bewonderen om wat Hij doet.  

Hij geeft dan een antwoord dat blijkbaar ‘to the point’ is, perfect. 
Maar voor Jezus gaat het niet over verstandelijke kennis, 
maar wel over ‘inzicht’ in de relatie met Hem. 
Hij is een God die ons denken openbreekt
en vooral verbondenheid met ons aangaat.
en van daaruit met onze mede-mens.
Petrus wordt voor zijn antwoord door Jezus beloond 
met een duiding over wie híj is 
en wat híj zal betekenen voor de wereld. 
Hij krijgt een nieuwe naam met een levensopdracht
om de rots zijn voor zijn kerkgemeenschap. 
Dat is een zalige, maar erg veeleisende – Goddelijke – opdracht! 

Laten ook wij met aandacht luisteren naar Jezus' woorden 
en Hem elke dag – zoals Petrus - een beetje beter leren kennen.

KYRIE-LITANIE 

Heer, uw trouw schenkt ons nieuwe kracht. 
Heer, ontferm U over ons. 

Christus, Gij zijt de Zoon van de levende God.
Christus, ontferm U over ons. 

Heer, uw goedheid blijft duren zonder einde. 
Heer, ontferm U over ons. 

V. Moge de almachtige God zich over ieder van ons ontfermen, 
onze fouten en tekorten vergeven 
en ons leiden op de weg naar nieuw en eeuwig leven.

HOMILIE

Mt 16, 13-20

Zoals Jezus het vroeg aan zijn apostelen, vraagt Hij het ook aan ieder van ons: "Wie zegt gij dat Ik ben?". Allen koesteren we een diep verlangen naar persoonlijke relaties, relaties die gekenmerkt worden door waarheid, echtheid en liefde. We zien uit naar echte vriendschap, ware liefde, een eigen gezin, persoonlijke levensvervulling. We zien als mens en als gelovige uit naar God die ons de diepste menselijke vervulling schenkt. 

Ik ben verankerd in Jezus. 

Als gelovige ervaren we het verlangen naar een zinvol leven, omdat we wij door God geschapen zijn naar zijn beeld en gelijkenis. God is de bron van ons leven, maar dat komt nu en dan in de verdrukking te staan. De hedendaagse cultuur neigt ernaar om God uit te sluiten en geloof als een pure privézaak te beschouwen. 

De vraag is dan. Hoe kunnen we dan uitdrukken dat in ons leven God aan de bron daarvan staat? En ook hoe wij probéren te leven, zoals Hij het ingeeft in ons hart? Wel, om vandaag ervoor uit te komen dat je christen bent, is het heel belangrijk om een stevig fundament te hebben. Sint-Paulus spreekt van “geworteld te zijn in Christus”.

Christus is diegene die het initiatief neemt om ons als gelovige te vormen en te steunen. Geworteld in Christus: wat betekent dit? Volgens het Oude Testament betekent verankerd zijn, ons vertrouwen stellen op God, zoals Abraham dit deed door zijn land te verlaten. In het Nieuwe Testament wordt dit nog duidelijker. 

We worden bovenal opgeroepen om een persoonlijke relatie met Jezus aan te gaan. Doorheen het gebed en de bevraging van Gods Woord, onthult Christus ons zijn ware identiteit. Hij geeft ons de aanzetten tot antwoord op zijn vraag: “Wie zegt gij dat Ik ben?". 

Christus schenkt je rustige vastheid. 

Door het geloof zijn we dus op Christus gebouwd, zoals een huis op een stevige fundering. Concreet betekent dat: Gods oproep met een "ja" beantwoorden, en zijn verlangen over ons aan te voelen en in praktijk brengen. Zo wordt Hij een vriend op onze levensweg die ons geloof verder verdiept en uitbouwt.

Dit alles geeft ons “rustige vastheid” (Herman Van Rompuy), een stabiliteit in het geloof. Toch zijn er kapers op de kust: er heerst een sterke secularisatie in Vlaanderen, die God naar de marge van het leven en de maatschappij wil verwijzen. Ook christenen zijn niet vrij van deze invloed. Dit was al zo in de eerste kerkgemeenschap. 

Tot die christenen, beïnvloed door ideeën die vreemd waren aan het Evangelie, sprak Paulus over de kracht van Christus' dood en verrijzenis. Dit mysterie van liefde is het fundament van ons leven en de kern van ons christelijk geloof. Het nieuwe leven dat Christus ons aanreikt geeft ons standvastigheid in het geloof. De Heer zal ons ook voldoende kracht geven om authentiek christelijk te leven. 

De H. Eucharistie schenkt je Jezus’ aanwezigheid. 

Voor veel mensen is het tegenwoordig moeilijk geworden om tot Jezus te komen. Hoe kunnen we geloven als ik Hem niet gezien heb - zoals ook Thomas oppert? We zouden Jezus graag kunnen zien, met Hem praten en vooral zijn aanwezigheid voelen. Jezus en de Kerk reiken ons doorheen de sacramenten de kans om zijn tekens van liefde wérkelijk te ervaren. 

Het sacrament van de eucharistie toont op een bijzondere wijze zijn aanwezigheid. Meer nog: Hij wordt voedsel voor onze pelgrimsreis door het leven. Elk sacrament is een oproep om een persoonlijke dialoog aan te gaan met Jezus Christus.

Ons persoonlijk geloof in Christus is ook verbonden met het geloof van de Kerk. We geloven niet als geïsoleerde individuen, maar door het doopsel zijn wij allen leden van een grote familie. Het geloof dat door de Kerk wordt beleden, versterkt ons persoonlijk geloof. Onze persoonlijke relatie met Christus wordt rijker door de verhalen van geloofsgetuigen uit het vroegere, maar ook uit het recente verleden.  

Je wordt niet definitief afgerekend op je misstappen.  

God houdt van mensen, van ieder mens. Het evangelie van vandaag laat zien, dat God en zijn Messias niet bezig zijn een soort elite te vormen, super gelovigen, de ware christenen. Het gaat hem om mensen die verantwoordelijkheid willen dragen door alles heen; m.a.w. zich niet laten ontmoedigen door de ellende, die je in je leven soms meemaakt. 

Het gaat God om mensen die antwoorden met ‘ja’ tot Hem die voor mensen kiest. Natuurlijk maak je fouten, vlieg je zelfs uit de bocht zoals Petrus, maar daar word je niet definitief op afgerekend; je wordt er juist rijper door.

Prachtig verwoordt Jesaja dit in de eerste lezing. Kijk rustig naar het verleden, je kunt er bemoediging uit ontvangen, maar klamp je niet vast aan wat je bereikt hebt. Blijf niet treurig staan bij de scherven van gisteren, de puinhopen, woestijn of dorre grond, dat leven op deze aarde óók kan zijn. Overdrijft dit niet. 

Luister naar Mij, m.a.w. blijf gespitst op wat naar je toekomt, wie naar jou omziet, jou op handen draagt. Die ‘wie’, God zélf, blijft wel ongrijpbaar voor onze menselijke natuur, soms onbegrijpelijk ook, zoals toekomst waar je je hand ook niet op kunt leggen. Maar God is wel 150 % te vertrouwen. 

God werkt normaal steeds met kwetsbare, gewone mensen. 

God werkt met gewone, kwetsbare mensen zoals Petrus en zijn opvolgers: u en ik. Jezus heeft dat zichtbaar gemaakt. Concentreer je dus op hem als je je afvraagt: hoe moet het verder? Ga achter hém aan in plaats van jezelf tot middelpunt te maken, en je zult ervaren, dat Jezus een tochtgenoot is, een bondgenoot, een middelaar, een weg naar toekomst in God.

Vele christenen zijn in hun naastenliefde getuigen van de kracht van dit geloof. Het zijn mensen die zich inzetten voor een wereld in overeenstemming met Gods plan. Christelijke ontmoetings- of roepingendagen zijn daarom belangrijk voor de jongeren die eraan deelnemen. Maar hun betrokkenheid kan ook rijke vrucht dragen voor ons, die daar niet bij aanwezig zijn. We mogen ervaren dat Gods Geest er actief werkzaam is, en dit zeker in een tijd waarin Europa sterke behoefte heeft aan de herontdekking van de Blijde Boodschap. 

Wie Jezus navolgt, ziet in een ander een mens, een kind van God, en daar ga je je dan vervolgens vanzelf naar gedragen. Vrolijk word je daar wellicht niet altijd van, maar wel sereen gelukkig, omwille van de waarheid en de zinvolheid van deze geloofsovertuiging.

VOORBEDEN    

V.   De Heer luistert naar wie Hem aanroepen.
Laten we ons met een groot vertrouwen richten tot Hem. 

L. 
voor de Kerk.
Dat zij steeds blijft steunen op de belijdenis van Petrus 
en de bevrijdende boodschap van het Evangelie 
bij de mensen brengt… 

voor regeringsleiders en politici,
Dat zij de taak die hun is toevertrouwd trouw volbrengen, 
met aandacht voor het welzijn van alle mensen… 

voor allen die betrokken zijn bij de geloofsopvoeding 
van jonge mensen of geloofsleerlingen in onze kerk; 
dat zij hun de goede sleutels weten aan te reiken 
om uw Woord te begrijpen... 

voor ouders en grootouders, 
en voor allen die bij het opgroeien van jonge mensen betrokken zijn; 
dat zij door hun eigen leven aan hen laten weten 
dat het leven meer is dan geld en materiële bezittingen...

voor wie zoeken naar houvast in het leven.
Dat hun vragen en twijfels aandachtig beluisterd worden, 
zodat ze de weg kunnen ontdekken die hun geluk brengt… 

voor onze geloofsgemeenschap. 
Dat wij durven getuigen van ons geloof 
en God danken voor het mooie 
dat wij toch elke dag uit zijn hand ontvangen… 

V.  Liefdevolle God, uw goedheid en uw trouw verlaten ons nooit.
Geef dat wij niet overweldigd worden door twijfels en zorgen.
Schenk ons een innerlijke vrede en versterk ons geloof. 
Wij vragen het U door Christus, onze Heer.