In de voormiddag is er elke dag een uur les in het noviciaat, waar de jonge zusters ingewijd worden in de spiritualiteit en geschiedenis van de Orde, maar vooral in het gebedsleven. Daarnaast komt ook de liturgische en bijbelse vorming en andere lessen.
Om 11 uur onderbreekt elke zuster haar werk om in de stilte van haar kloostercel een half uur te besteden aan geestelijke lezing. De priorin zorgt ervoor goede boeken ter beschikking te stellen van de zusters. De liefde is nieuwsgierig om Diegene te kennen die ze bemint. Daarom is goede lectuur belangrijk en even noodzakelijk als de spijs voor het lichaam.
Vervolgens zingen de zusters de sext. In de psalmen zien we een neerslag van alle menselijke gevoelens en ervaringen: van de diepste droefheid tot de hoogste vreugde. Daarom zijn ze tijdloos. Daarna wordt in een gemeenschappelijke refter de maaltijd genomen,
terwijl men luistert naar een of andere voorlezing uit de H. Schrift of een geestelijk boek.

   

Tenslotte is het recreatie. In haar "Weg van de volmaaktheid" drukt Teresia van Jezus het vurig verlangen uit dat haar zusters een echte liefdesgemeenschap zouden vormen. Daarom heeft ze, naast het alleen zijn, ook een gemeenschapsleven gewild voor haar stichtingen: gezamenlijk koorgebed, gemeenschappelijke maaltijden en typisch Teresiaans : twee recreatietijden waarin iedereen aanwezig is. Gebed en werk, eenzaamheid en gemeenschap, geestelijke spanning en ontspanning houden mekaar in evenwicht.

   
  Vervolg