Klooster van de Paters Karmelieten te Brugge
 

Men zegt soms: 'Konden muren spreken...'
We laten ze even spreken!
           Een gebouw dat al meer dan 360 jaar door dezelfde soort eigenaars bewoond wordt, heeft in die lange periode
onvermijdelijk hun geest in zijn stenen opgezogen en vereeuwigd. 

Daarom kunnen we veel over de bewoners vertellen:
over de eenvoud van hun levenswijze;
over hun verlangen om stil
met de Heer samen te zijn;
over zovele gewone dingen
die hun dagen vullen...

Kom luister met je oren en ogen.
Kom luister vooral met je hart.
Dan klinkt er misschien ook voor jou
een boodschap uit op.
Voor jou, mens van deze moderne maatschappij.

En vooral dit: weet dat je hier welkom bent!

Een stukje geschiedenis

De oude stam van de Orde, ontstaan in het heilig land op de Berg Karmel, kreeg reeds in 1265 in Brugge in de 'Carmersstraat' frisse twijgen. Toen de Orde naar Europa kwam, waren ze genoodzaakt geweest een bedelorde te worden. Zij werden zich in het Westen bewust van hun roeping die tegelijk contemplatief-eremitisch is én profetisch. Het kerkelijk verval echter van de 15e eeuw tastte ook de Karmelorde aan. Maar de Geest werd vaardig over de Spaanse mystici Teresia van Avila (1515-1582) en Johannes van het Kruis (1542-1591). Ze hebben de Karmel deugddoend hervormd. Opnieuw werd het accent gelegd op het contemplatieve ideaal. Toen in 1626 de eerste karmelietessen te Brugge hun nieuw klooster betrokken, hing de stichting van de ongeschoeide karmelieten reeds in de lucht. Teresia van Avila had trouwens de mannelijke vleugel in haar hervorming gewild voor de geestelijke begeleiding van haar zusters. Na toestemming van het stadsbestuur en de bisschop betrokken dus enkele paters het 'Huys genaemt Boomswalle' (aan de huidige H. Magdalenakerk gelegen) in 1630. Maar dat was de knuppel in het hoenderhok. Het verarmde Brugge uit die dagen, de verschillende andere bedelorden konden zo een nieuwe orde best missen. Het verdienstelijk optreden tijdens de pestepidemie zal de paters de volkgunst bezorgen. 

Een stille aanwezigheid in de stad
 

In 1633 namen de bruingepijde paters hun intrek in het 'Hof van Uytkerke' in de Ezelstraat. In het geheel van het huidige Karmelklooster zitten de toenmalige gebouwen ingeschikt. Op straat kun je nog de trappengevels duidelijk zien. Ook de dag van vandaag woont hier nog steeds een gemeenschap karmelieten. Zij willen door hun manier van leven, de talrijke initiatieven die doorgaan in het klooster gestalte geven aan die profetische roeping. Zij willen profeten zijn van het evangelie!

Contact