Als zusters in gemeenschap
 

De gemeenschap is een gave van God, de Vader, die ons tot leefgemeenschap geroepen heeft omwille van Christus.  Hij leeft in ons midden, en wij delen in Zijn Geest.

Wij kiezen dus niet zelf onze medezusters.  Zij worden ons door de Heer geschonken, om samen die roeping te beleven waartoe Hij ons uitnodigt.  De keuze van ‘kleine’ gemeenschappen begunstigen wederzijdse kennis en vriendschap.

Momenten van samenzijn zijn onmisbaar om ons aller verlangen naar God met elkaar te delen, om ons geloof uit te diepen, om ons te bezinnen en om samen het brood van het evangelie te breken. Zodoende ontdekken wij de werking van de Heilige Geest en Zijn verwachtingen over ieder van ons en over het geheel van de groep.
 

Torhoutse gemeenschap
 

De gave van het ‘éénworden in de liefde’ berust in ‘lemen vaten’.  Ze wordt ons wel geschonken, maar zijn wij ook in staat ze te ‘beleven’?  Die gave stoot op zoveel hindernissen in en buiten onszelf…

En nochtans,

indien wij niet toelaten ‘dat de zon ondergaat over onze toorn’, en erop bedacht zijn te mijden wat verdeelt en te zoeken wat verenigt,
indien wij beslist zijn over te stappen van ‘de gemeenschap is er voor mij’ naar ‘ik ben er voor de gemeenschap’,
indien wij op een povere maar hardnekkige wijze en ondanks mislukkingen en verdriet, altijd opnieuw gaan geloven in de belofte van Jezus en in de gegeven éénheid,
indien wij niet dromen van een ideale gemeenschap hier beneden, maar ons vastberaden aansluiten bij de gemeenschap in ‘bekering’,
indien wij geloven dat op de bodem van onze zwakheid, juist daar, de macht en de kracht van de Heer te vinden zijn om banden te smeden van diepe éénheid,

dan zal God, met onwrikbare trouw, ons samenbrengen, dag na dag tot een Paas-gemeenschap die innig verbonden leeft in Christus’ liefde,
dan pas zal onze armoede, die wij gelovig aanvaard en doorleefd hebben, de inwerking van de Verrezen Heer openbaren.